сэтгэл минь

Зуны  өдрүүдийн гэгээн гуниг шиг бороо нутагт минь шивэрч байгаа болов уу

Бүдэгхэн жимээр морьтон ойртон ирэх тэр гэгэлгэн мэдрэмжийг чи санадаг болов уу..

      Алдаа оноогүй амьдрахсан гэж тэмцсээр эргэж буцаж ч чадахгүйгээр би уусан шингэчихжээ...

Хүмүүс ямар өчүүхэн бодож ямар үнэ цэнэггүйгээр хайрыг цацна бэ.. Үгүй ээ би л ингэж бодож байгаа болохоос бүгдийн зөв миний буруу...

Аяа сэтгэл минь чи алдарч дуусч намайг амраагаач..

Аяа хорвоо минь агуу юм даа.... Алдсан бүхэн алдаа биш..