Тэнд нар мандахад би инээж

Тэнд бороо шивэрэхэд би гуниглаж

Яг л түүний минь сэтгэл шиг тийм дулаахан ...

Намар, намарт би дуртай.

Буцах шувуудад үг дайж чиний зүг илгээхдээ..

Гэнэхэн байж дээ би.. бүгдэд итгэдэг.

Буцаад ирэхэд минь байгаагүй өдрүүдэд гунихдаа

Тэвчээртэй байсан шүү, би

Гуниг ..

Тэр өдөр саарал байсийм байна..
Тэгээд л би төөрчихсөн юм байна....



Сэтгэл үймэрсэн хаашаа янзын өдөр бэ.. Хатуу чанга бодлоор өөрийгөө барьж хэзээ ч бууж ирэхгүй юм шиг эрхэмсэг тэр өндөрлөг рүү яасан өндөрт би авирчихсан юм бэ дээ..
Эргэн тойрноо би зөвхөн өөрийн бодлоор л байлгаж бусдад хатуу шалгуур тавьж хэтэрхий хөндий хандаж ирсэн юм уу даа би чинь...Зөөлөн дулаахан бүхнээс зугатан нуугдаж зөвхөн өөртөө зориулсан тийм нэгэн дүрээр л би чинь өөрийгөө ханхалж явсан юм байна шүү дээ. Хэзээ нэгэн өдөр энэ бүхэнээ нуран унана гэж бодож байсийм болов уу... Үгүй юм байна. одоо ч би эвлэрч чадахгүй тарчилж байна шүү дээ.. Хүмүүс ямар сайхан энгийн амьдарч ямар энгийн бодож байдаг юм бэ... Би яг хэн юм бол ... Яагаад ийм ойлгомжгүй юм бол оо... Яагаад би ийм хэтэрхий амиа бодсон юм болоо.. Бурхан минь энэ яагаад гэдэг үг чинь өөрөө яасан утгагүй үг бэ ер нь

09 05 2016

намар

Модод чамайг сүүдэртээ нууж, надаас харамласан юм болов уу..

Сар луу хамт явахгүй гэж зөрүүдлэнэ гээд тэгсэн байх...

Тиймээ, тэгэхэд намар байсан даа, чи орь залуу хөвгүүн охидын харцанд л дэрвэж явсан даа..

Харин би гэнэхэн, хэний ч хамаагүй харцанд өртчих гээд дэгдэж явж дээ...

   Уулзсан тэр агшинд сахиусан тэнгэр миний зүрхийг харвачихаад л явчихсан..

   Утгагүй юмаа чамайг бас харвачихгүй дээ, тэгсэн бол чи миний араас ирэх л байсан даа..

Учирч салсан олон амрагуудын чинь тоонд орчих бий гэсэндээ тэр намайг чамаас нууж.

Уулзах өдрийг тэвчээртэй хүлээ, ийм олон өдрүүд байх юм хэн  мэдэх бэ ..

Цаг хугацаа урсч дахиад л намар, харин би чамайг олчихсон, сүүлчийн намар..

Чамдаан би  заавал үнсүүлнэ. 

   03 05 2016.