Уруулын амтанд нялхарч би дурлаагүй
Ууссан тачаалд жихүйцэж би дурсаагүй.
Хорвоог таньж ядан тэмцсэн
Арван хэдтэй охины..
Охь танхил сэтгэлд
Од шиг харвасан хайр байсан..
Шинэхэн цасан дээрх туулайн мөр шиг ..
Ширүүхэн хэрнээ хэрсүүхэн алхсаар..
Миний сэтгэлийн цагаанхан зайд ..
Шингэж уусаан хэзээ ч арьлахгүйгээр...
Онож тэмцэж охин насаа гээж..
Огоорч жаргаж , бүдэрч босож явахдаа ч
Орчлонд би нэгэн нэрийг л шивнэж явсийм сэтгэлдээ..
Гүймэг цэнхэр өдрүүд ар араасаа хөвөрч
Гүйцмээргүй хурдан цаашлах энэ насны минь
Алдаа онооны зааг Амраг минь чамтай уулзмаар байна..
Буруутгаж намайг битий адалаарай..
Бусдын жаргалыг өөртөө эдлэхгүйгээс хойш
Буруу байсан ч би хүсэлээ орхихгүй...
Заяа тавилангийн хатуухан дэнсэнд
Намайгаа битий шүүгээрэй..
Хатуухан үнэний дэнсэнд өөрийгөө ч битий шийтгээрэй ..
No comments:
Post a Comment
энгийн байх нь илүү тансаг..
Note: only a member of this blog may post a comment.